Sunday, May 20, 2018


The Largest Tamil Christian's Global Network



மகிழ்ச்சியான புத்தாண்டு

ஒரு புதிய ஆண்டில் நாம் ஒருவரை ஒருவர் சந்திக்கும்போது 'மகிழ்ச்சியான புத்தாண்டு அமைவதாக' என்று சொல்லி வாழ்த்துவது நமக்குப் பழக்கமாகிவிட்ட ஒன்று. நம்முடைய வாஞ்சையும் விருப்பமும் நாம் புத்தாண்டில் மகிழ்ச்சியாயிருக்க வேண்டும் என்பதே. வருகிற புத்தாண்டில் நாம் மகிழ்ச்சியாயிருப்பதற்கான வழிகளைக் குறித்து நாம் இப்பொழுது சிந்தித்துப் பார்க்கப் போகிறோம்.

எப்பொழுது ஒரு ஆண்டை நாம் மகிழ்ச்சியான ஆண்டாகக் கருதுவோம்? அந்த ஆண்டில் நம்முடைய நீண்டநாள் எதிர்பார்ப்புகள் நிறைவேறினால், அல்லது நமக்கு நல்ல வேலை கிடைத்தால், அல்லது நம்முடைய பணப் பிரச்சினைகள் தீர்ந்தால், அல்லது நம்முடைய சுகவீனம் நீங்கினால், அல்லது எதாவது ஒரு நற்செயல் நடந்தால் அந்த ஆண்டை நாம் மகிழ்ச்சியான ஆண்டாகக் கருதுவோம். இது இயல்பு. அப்படியே வருகிற ஆண்டை நமக்கு ஆண்டவர் ஆசீர்வதித்துத் தருவாராக. நாம் வேண்டிக்கொள்ளுகிறதற்கும் நினைக்கிறதற்கும் மிகவும் அதிகமாய் நமக்குத் தந்தருளுவாராக (எபேசியர் 3:20).

'மகிழ்ச்சி' என்ற பதத்தை சரியாக விளக்குவது சற்று கடினம். மகிழ்ச்சி என்பது ஒவ்வொருவருடைய விருப்பு வெறுப்புகளைப் பொறுத்து மாறுபடும். ஒருவருக்கு கலகலவென்று மற்றவர்களோடு பழகுவது மகிழ்ச்சியைத் தரும். ஆனால் வேறு ஒருவருக்கு அமைதியாக இருப்பது மகிழ்ச்சியாயிருக்கும். ஒருவருக்கு அதிகமாக சம்பாதித்துச் சேர்த்து வைப்பது மகிழ்ச்சி. வேறொருவருக்கு தாராளமாய் செலவு செய்வது மகிழ்ச்சி. ஒருசிலருக்கு மற்றவர்களுக்கு உதவுவது மகிழ்ச்சி, ஆனால் ஒருசிலருக்கு மற்றவர்கள் தங்களுக்கு உதவுவதுதான் மகிழ்ச்சி. நமக்கு வேதபுத்தகத்தை ஆழமாக கருத்தாகக் கற்பது மகிழ்ச்சி, ஆனால் அநேகருக்கு அப்படி இல்லை. இப்படிப் பல வேறுபாடுகளைக் கூறலாம்.

ஆக மகிழ்ச்சி என்பது நம்முடைய மன நிலையைச் சார்ந்தது. நம்முடைய எல்லாச் சூழ்நிலைகளுக்கேற்ப நம்மைப் பக்குவப்படுத்தி, நிலைமைகளை பொறுத்துக் கொண்டு வாழும்போது மாத்திரமே நமக்கு உண்மையான மகிழ்ச்சி உண்டாகிறது. அதிகமானவைகள் தங்களுக்கு ஏற்கனவே இருக்கும் பொழுதும் இல்லாத ஒருசிலவற்றை நினைத்து துக்கமாயிருப்பவர்கள் அநேகர். அப்படிப்பட்டவர்கள் தங்களுக்கு ஏற்கனவே கிடைத்துள்ள மகிழ்ச்சியையும் அனுபவிக்காமல் வீணாக்குகிறதை நாம் இந்த உலகில் காணலாம்.

வேதபுத்தகத்தில் அப்படி எல்லாச் சூழ்நிலைகளின் நடுவிலும் மகிழ்ச்சியாயிருந்த ஒரு மனிதனைக் குறித்து நாம் வாசிக்கிறோம். பிலிப்பியர் 4:11-13 ல் அவர் இப்படிச் சொல்லுகிறார்: 'என் குறைச்சலினால் நான் இப்படிச் சொல்லுகிறதில்லை. ஏனெனில் நான் எந்த நிலைமையிலிருந்தாலும் மனரம்மியமாயிருக்கக் கற்றுக்கொண்டேன். தாழ்ந்திருக்கவும் எனக்குத் தெரியும், வாழ்ந்திருக்கவும் எனக்குத் தெரியும். எவ்விடத்திலும் எல்லாவற்றிலும் திருப்தியாயிருக்கவும் பட்டினியாயிருக்கவும், பரிபூரணமடையவும் குறைவுபடவும் போதிக்கப்பட்டேன். என்னைப் பெலப்படுத்துகிற கிறிஸ்துவினாலே எல்லாவற்றையுஞ்செய்ய எனக்குப் பெலனுண்டு.

' தேவனால் ஆட்கொள்ளப்பட்டு, அவரால் அற்புதமாய் நடத்தப்பட்ட இந்த மனிதனுடைய வியத்தகு சொற்களைப் பாருங்கள். வாழ்ந்திருக்கும் போதும், நிறைவாயிருக்கும் போதும் மனரம்மியமாயிருப்பது பெரிதல்ல. தாழ்ந்திருக்கும் போதும,; குறைவுபடும் போதும் அப்படி இருந்தாராம். இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்ட ஒன்றல்லவா இது?

இதில் மற்றொரு ஆச்சரியம் என்னவென்றால் இந்த பவுல் பவுலாகவே பிறக்கவில்லை. நம்மைப்போல சவுலாகத்தான் இருந்தார். ஆனால் கர்த்தருக்குக் கீழ்ப்படிந்த பொழுது கர்த்தர் அவரைப் பவுலாக மாற்றினார். இப்படிப்பட்ட உன்னத அனுபவங்களை பெற்றுக்கொள்ளும்படிச் செய்தார். அவர் சொல்லுகிற சொற்களைக் கவனியுங்கள். 'கற்றுக்கொண்டேன், போதிக்கப்பட்டேன்'. இந்த ஆண்டில் நம்மையும் அவரைப்போல மாற்றுவது ஆண்டவருக்கு அற்ப காரியம். வேதம் சொல்லுகிறது: 'உலகத்திலே வந்து எந்த மனுஷனையும் பிரகாசிப்பிக்கிற ஒளியே அந்த மெய்யான ஒளி' (யோவான் 1:9). வாழ்நாள் முழுவதும் திரளான அற்புதங்களை நடத்திக் காட்டினவரும், வாழ்வின் முடிவில் அற்புதமாய் எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டவருமாகிய எலியாவே நம்மைப்போல் பாடுள்ள மனிதன் (யாக்கோபு 5:17,18) என்று வேதம் சொல்லுகிறது. நாமும் அவர்களைப்போல் கற்றுக்கொள்வோம். மகிழ்ச்சியாய் இந்த ஆண்டைக் கழிப்போம்.

பவுல் சொல்லுகிறவைகள் நமக்கு மிகவும் பயன் உள்ளவைகள். இந்தப் புத்தகத்தில் அவர் மற்றொன்றையும் சொல்லியிருக்கிறார். 'ஆண்டவரோடு இணைந்து என்றும் மகிழுங்கள்: மீண்டும் கூறுகிறேன், மகிழுங்கள்;' (பிலிப்பியர் 4:4 புதிய மொழிபெயர்ப்பு). இதுவும் ஆச்சரியமே. பவுல் எங்கேயிருந்து இதை எழுதுகிறார்? இராயனுடைய அரண்மனையிலிருந்து இதை எழுதுகிறார். அரண்மனையில் அவர் என்ன செய்து கொண்டிருந்தார்? நல்ல உயர்ந்த பதவியில் இருந்தாரா? இல்லவே இல்லை. எந்த மனித உரிமையும் இல்லாத அந்தக் காலத்தில் ரோம நாட்டுச் சிறைச் சாலையில் கட்டப்பட்டவராய் கைதியாய் இருந்தார். இவர் வெளியில் இருக்கும் மற்றவர்களுக்கு எழுதும் பொழுது சொல்லுகிறார். மகிழ்ச்சியாயிருங்கள். பொதுவாக யாராவது துன்பத்தில் இருப்பவர்களைப் பார்க்க வருபவர்கள் ஆறுதலாக கவலைப் படாதீர்கள். சீக்கிரத்தில் உங்களுடைய துன்பங்கள் இன்பமாய் மாறும் என்று சொல்லுவார்கள். ஆனால் இந்த மனிதனோ தான் வசதியாக இல்லாததையும், கட்டப்பட்டிருப்பதையும், துன்பப்படுவதையும், ஏன் கைதியாயிருப்பதையும் கூட பெரிதாக நினைக்கவில்லை. மாறாக வெளியே நன்றாக இருப்பவர்களை உற்சாகப்படுத்துகிறார். வியப்பாக இருக்கிறது அல்லவா?

எப்படி பவுலுக்கு இவ்வளவு பெரிய உற்சாகம் வந்தது? தேவனுடைய பிள்ளைகள் இருளில் இருந்தால்கூட இருளின் நடுவிலும் அவர்களுக்கு வெளிச்சம் பிரகாசிக்கும். ஆகவே அவர்கள் இருளைக்குறித்துப் பயப்பட மாட்டார்கள். ஒருவேளை புதிய ஆண்டை ஆரம்பிக்கப் போகும் இந்த நேரத்தில் நம்மைச் சுற்றிலும் இருள் பயமுறுத்தலாம். ஆனால் காரிருளில் நம்மை நடத்திச் செல்ல ஒரு நேச தீபம் நமக்கு உண்டு. மீகா 7:8ல் மீகா சொன்னது போல நாமும் வீரத்தோடு நம்முடைய சத்துருவாகிய சாத்தானைப் பார்த்து நம்முடைய நம்பிக்கையை அறிக்கை செய்வோம். நம்முடைய தேவன் நமக்கு வெளிச்சமாயிருக்கிறார். சங்கீதம் 27 ல் சங்கீதக்காரனும் அப்படியே தன்னுடைய நம்பிக்கையை அறிக்கையிட்டார். தேவன் அவர்களைத் தொடர்ந்து நடத்தினார். நம்மையும் இந்த ஆண்டு முழுவதும் மாத்திரமல்ல நம்முடைய வாழ்நாள் முழுவதும் தொடர்ந்து நடத்துவார்.

நல்லது. பவுலின் வாழ்க்கையில் இப்படிப்பட்ட அற்புதமான அனுபவங்கள் ஏற்படக் காரணமான நான்கு குறிப்புகளை பிலிப்பியர் 4:10-17ல் அவர் குறிப்பிட்டுள்ளார். அவைகளை நாம் இப்பொழுது பார்க்கப் போகிறோம்.

1. குறிக்கோள்

பவுலுக்கு ஒரு திட்டமான குறிக்கோள் இருந்தது. 1 கொரிந்தியர் 9:26 ல் இதை நாம் வாசிக்கிறோம். இதை நாம் நோக்கம், மனோவாஞ்சை என்று பல சொற்களினால் அழைக்கலாம். என்ன குறிக்கோள் பவுலுக்கு இருந்தது? பிலிப்பியர் 3:10 ல் அதை அவர் சொல்லுகிறார். முதலாவது அவரை அறிந்து கொள்ள வேண்டும். இரண்டாவது அவரது மரணத்திற்கொப்பான மரணத்திற்குள்ளாகி உயிரோடெழுந்திருக்க தகுதியுள்ளவராக வேண்டும். இது எதைக் காட்டுகிறது? தேவனோடு நெருங்கிச் சேர அவருக்கு இருக்கும் விருப்பத்தைக் காட்டுகிறது. அதுபோல இயேசு கிறிஸ்து நீதிமானாக இந்த உலகத்தில் தன்னுடைய ஓட்டத்தை முடித்தது போல தானும் நீதிமானாகத் தன்னுடைய ஓட்டத்தை முடிக்க வேண்டும் என்ற வாஞ்சையைக் காட்டுகிறது. இயேசு கிறிஸ்து நீதிமானாய் மரித்தார். முழுவதும் தூய்மையுள்ளவராய் வாழ்ந்து தன்னுடைய ஓட்டத்தை முடித்தார். அதுபோல தானும் தூய்மையாய் வாழ்ந்து தன்னுடைய ஓட்டத்தை முடிக்க வேண்டும் என்பதே அவருடைய குறிக்கோள். இந்த குறிக்கோள் எப்பொழுதுமே பவுலின் மனதில் இருந்தபடியால் தன்னுடைய நாள்களையும் தன்னுடைய நேரத்தையும் அதற்கேற்றபடி பயன்படுத்தினார். தன்னுடைய குறிக்கோளை அடைய விடாமல் தடுக்கிற சத்துருவின் முயற்சிகளை ஒவ்வொரு தருணத்திலும் மேற்கொண்டு உன்னதமான மகிழ்ச்சியை அடைந்தார். நல்ல குறிக்கோள்கள் நமது மகிழ்ச்சிக்கு வழி வகுக்கிறது.

2. தீர்மானம் அல்லது மனோதிடன்

குறிக்கோள் நமக்கு இருக்க வேண்டும். அந்த குறிக்கோளை விட்டு எத்தருணத்திலும் நாம் பின்வாங்கக் கூடாது. குறிக்கோளை அடைய விருப்பம் மாத்திரமல்ல, அடைந்துதான் தீர வேண்டும் என்ற உறுதிப்பாடு நமக்குத் தேவை. பவுலின் இந்த மன உறுதியை நாம் பிலிப்பியர் 3:13,14 ல் வாசிக்கிறோம். அவர் சொல்லுகிறார், 'நான் ஒன்று செய்கிறேன்', 'இலக்கை நோக்கித்தொடருகிறேன்.' இது அவருடைய கொள்கையில் இருக்கிற உறுதியைக் காட்டுகிறது. அங்கும் இங்கும் திரும்ப மாட்டேன். என்னுடைய இலக்கை நோக்கித்தான் செல்வேன் என்பதே அவருடைய சொற்களின் பொருள். கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையின் கொள்கைகளும் கோட்பாடுகளும் காலத்திற்கேற்ப மாறுவது கிடையாது. கொள்கையில் உறுதியாய் இருக்கும் பொழுது மாத்திரமே வெற்றி நமக்குக் கிடைக்கும். தோல்வி சோர்வை ஏற்படுத்தும். ஆனால் உறுதியோடு நாம் செயல்படும்பொழுது கிடைக்கும் வெற்றியோ களிப்பைத் தரும்.

3. பழைய வாழ்க்கைக்கு முழுக்கு

பிலிப்பியர் 3:13 ல் பவுல் சொல்லுகிறார், 'பின்னானவைகளை மறந்து.' இதுவும் முக்கியமானது. கடந்த காலங்களில் நமக்கு உண்டாயிருந்த பெலவீனங்கள், சோர்வுகள், சோதனைகள், வேதனைகள் ஆகியவற்றைப் புதிய ஆண்டிற்கு நாம் கொண்டு செல்லக்கூடாது. பழைய துன்பங்களைத் திரும்பத் திரும்ப நினைப்பதன் மூலம் அந்தக் கஷ்டங்களைத் திரும்பத் திரும்ப நாம் அனுபவிக்கிறோம். அதுபோல பழைய வீழ்ச்சிகளையே நாம் திரும்பத் திரும்ப நினைத்துக் கொண்டே இருப்போமானால் வரும் காலங்களுக்கு நமக்குத் துணிச்சல் இல்லாமல் போய்விடும். பழைய அனுபவங்கள் நமக்கு நல்ல படிப்பினையைத் தருவது உண்மைதான். ஆனால் புதிய நாள்களில் நாம் தொடர்ந்து பழைய வாழ்க்கையை நடத்துவது நல்லதல்ல. கிறிஸ்துவுக்குள் நாம் எப்பொழுதும் புது சிருஷ்டியாயிருக்கிறோம் என்பதை மறந்து போகக்கூடாது (2 கொரிந்தியர் 5:17)

4. புதிய எதிர்பார்ப்புகள்

பவுல் சொல்லுகிறார், 'நான் முன்னானவைகளை நாடிச் செல்கிறேன்' என்று (பிலிப்பியர் 3:13). நான் வருங் காலங்களைச் சந்திக்கப் பயப்படவில்லை. இந்த உலகம் நல்ல உலகம் அல்ல, இந்தக் காலம் நல்ல காலம் அல்ல என்பதை ஒவ்வொருவரும் இன்று ஏற்றுக் கொள்ளுகிறார்கள். பயத்தோடும் திகிலோடும் நாள்களை உலகத்தார் செலவழிப்பதை நாம் கண்கூடாகக் காண்கிறோம். ஆனால் இந்தச் சூழ்நிலையிலும் தேவனுடைய பிள்ளைகளுக்கு ஒரு நம்பிக்கை உண்டு. அந்த நம்பிக்கை எப்பொழுது வரும்? சிலுவையில் அறையப்பட்ட இயேசுவைப் பார்க்கும் பொழுது மாத்திரமே வரும். அவரை நோக்கிப் பார்க்கும் பொழுது நம்மைக் கரம் பற்றி நடத்த வல்ல, கிருபை நிறைந்த அவர் மாறாதவர், போதுமானவர், பெரியவர், சர்வ வல்லவர் என்ற நம்பிக்கை நமக்கு உண்டாகிறது. எதிர்பார்ப்புகளுடனும், துணிவுடனும் நாள்களைச் சந்திக்க நமக்கு பெலன் கிடைக்கிறது. ஒவ்வொரு நாள் காலையிலும் அவரை நோக்கிப் பார்ப்போம், அவர் மேலுள்ள நம்முடைய விசுவாசத்தை அறிக்கையிடுவோம். புதிய ஆண்டை மகிழ்ச்சியுடன் ஆரம்பித்து மகிழ்ச்சியுடன் முடிப்போம்.

தேவன் தாமே இப்படிப்பட்ட அனுபவங்களை நமக்குத் தந்து வருகிற ஆண்டு முழுவதையும் நமக்கு ஆசீர்வாதமாக்கித் தருவாராக! ஆமென்.

Light of the World

Light of the WorldLight of the World
I am the light of the world. Whoever follows me will never walk in darkness, but will have the light of life. Jn.8:12
Add ChurchAdd Church
Churches in your area, Add a Church Location or Search for one near you.